متعاطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متعاطی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) (از «ع طو») بدست گیرنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). کسی که می گیرد چیزی را برای خوردن و یا آشامیدن . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ برای یکدیگر هدیه فرستنده . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تعاطی شود.