متعارفی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - فا. ] (ص نسب.) منسوب به متعارف، مربوط به متعارف: ؛اصول ~قضایایی هستند که به نفسه معلومند و اثبات آنها احتیاج به قضیة دیگر ندارد.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - فا. ] (ص نسب.) منسوب به متعارف، مربوط به متعارف: ؛اصول ~قضایایی هستند که به نفسه معلومند و اثبات آنها احتیاج به قضیة دیگر ندارد.<br>