متطین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متطین . [ ُ ت َ طَی ْ ی ِ ] (ع ص ) آلوده به گل .(آنندراج ). آلوده شده ٔ به گل . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تطین شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متطین . [ ُ ت َ طَی ْ ی ِ ] (ع ص ) آلوده به گل .(آنندراج ). آلوده شده ٔ به گل . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تطین شود.