متطیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متطیب . [ م ُ ت َ طَی ْ ی ِ ] (ع ص ) آلوده به بوی خوش . (آنندراج ). ببوی خوش آلوده و بوی خوش مالیده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تطیب شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متطیب . [ م ُ ت َ طَی ْ ی ِ ] (ع ص ) آلوده به بوی خوش . (آنندراج ). ببوی خوش آلوده و بوی خوش مالیده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تطیب شود.