متطهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متطهر. [ م ُ ت َ طَهَْ هَِ ] (ع ص ) پاک . (آنندراج ). پاک شده و پاک کرده و غسل کرده . (از ناظم الاطباء). ◄ پرهیز کرده از گناه و از هر زشتی . (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تطهر شود.