متطبع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متطبع. [ م ُ ت َ طَب ْ ب ِ ] (ع ص ) خوی گیر. (آنندراج ) (از اقرب الموارد). طبیعی و متأثر شده از طبیعت . ◄ کسی که برخلاف طبیعت و به تکلف کاری میکند. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). ◄ آوندپر. ◄ رودخانه ٔ پر. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تطبع شود.