متطایر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متطایر. [ م ُ ت َ ی ِ ] (ع ص ) پراکنده . (آنندراج ). پراکنده شده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ پرواز کننده از این جا و آن جا. (ناظم الاطباء). ◄ ابر پوشاننده آسمان را. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تطایر شود.