متشهد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ شَ هِّ) [ ع. ] (اِفا.) گویندة «اشهدان لااله الاللّه».<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ شَ هِّ) [ ع. ] (اِفا.) گوینده «اشهدان لااله الاللّه».
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشهد. [ م ُ ت َ ش َهَْ هَِ ] (ع ص ) آن که اشهد ان لااله الااﷲ گوید. (آنندراج ). کسی که تشهد بیان می کند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از منتهی الارب ). و رجوع به تشهد شود.