متشرک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشرک . [ م ُ ت َ ش َرْ رِ ] (ع ص ) شریک و انباز و بهره دار. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).
متشرک . [ م ُ ت َ ش َرْ رَ ] (ع ص ) بمعنی مشترک است : و لا یستوی المرآن هذا ابن حرة و هذا ابن اخری ظهرها متشرک . ؟ (ذیل اقرب الموارد).