متشرف
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ شَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) صاحب تشرف، بزرگ منش ؛ ج. متشرفین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ شَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) صاحب تشرف، بزرگ منش ؛ ج. متشرفین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشرف . [ م ُ ت َ ش َرْ رِ ] (ع ص ) بزرگ و بزرگ منش . (آنندراج ). تعظیم شده و توقیرشده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ متکبر و مغرور. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). ◄ گشاده دست و خوبروی . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تشرف شود.