متشاکل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشاکل . [ م ُ ت َ ک ِ ] (ع ص ) موافقت کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مناسب و موافق و پسند شده یکی مر دیگری را. (ناظم الاطباء). و رجوع به تشاکل شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشاکل . [ م ُ ت َ ک ِ ] (ع ص ) موافقت کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مناسب و موافق و پسند شده یکی مر دیگری را. (ناظم الاطباء). و رجوع به تشاکل شود.