متشاوس

متشاوس . [ م ُ ت َ وِ] (ع ص ) نگرنده به گوشه ٔ چشم از تکبر یا از غضب . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). کسی که از روی تکبر و یا خشم بر گوشه ٔ چشم می نگرد و رخساره را کج می کند. (ناظم الاطباء). و رجوع به تشاوس شود.