متشاخس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشاخس . [ م ُ ت َ خ ِ ] (ع ص ) مردمان ناموافق و ناسازگار و مخالف . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ سازهائی که هم آهنگ نباشند. (ناظم الاطباء). ◄ متمایل . (از اقرب الموارد). و رجوع به تشاخص شود.