متسلح
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ سَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) سلاح پوشنده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ سَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) سلاح پوشنده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متسلح . [ م ُ ت َ س َل ْ ل ِ ] (ع ص ) سلاح پوشنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). سلاح پوشیده . (ناظم الاطباء) : ... تا به مجالحان و متسلحان تشبهی کرده . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ طهران ص ١٠٥). و رجوع به تسلح شود.