مترنم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ رَ نِّ) [ ع. ] (اِفا.) آواز خواننده، زمزمه کننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ رَ نِّ) [ ع. ] (اِفا.) آواز خواننده، زمزمه کننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مترنم . [ م ُ ت َ رَن ْ ن ِ ] (ع ص ) سراینده . (آنندراج ) (غیاث ). سراینده و مغنی و سرودگوینده . (ناظم الاطباء). - مترنم شدن ؛ ترنم کردن . آواز خواندن . سرودن . مترنم گردیدن و رجوع به ترکیب بعد شود. - مترنم گردیدن ؛ مترنم گشتن . مترنم شدن : و امیر جهانشاه از الم حرمان دولت ملازمت درگاه عالم پناه بسیار بگریست و زبان حالش به فحوای اندوه افزای ... مترنم گشت . (از ظفرنامه ). - مترنم گشتن . رجوع به مترنم گردیدن شود. ◄ کبوتر که بانگ کند. (آنندراج ). کبوتر بانگ کننده . (ناظم الاطباء).