مترعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مترعة. [ م َ رَع َ ] (ع اِمص ) رجل ذومترعة؛ مرد حکیم باوقار. (منتهی الارب ) (آنندراج ). باوقار و آرام . (ناظم الاطباء). - ◄ مردی که نه شتابی نماید و نه خشم . (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد).
مترعة. [ م ُ رَ ع َ ] (ع ص ) مؤنث مُترَع . پر و سرشار. (ناظم الاطباء).
مترعة. [ م ُ رِ ع َ ] (ع ص ) مؤنث مُترِع . زنی که پر می کند و انباشته می نماید. (ناظم الاطباء).