متدبر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ دَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) اندیشه کننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ دَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) اندیشه کننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متدبر. [ م ُ ت َ دَب ْ ب ِ ] (ع ص ) اندیشه کننده . (آنندراج ). کسی که از روی آگاهی اندیشه می کند. (ناظم الاطباء). ◄ حقیقت چیزی دریابنده . (آنندراج ). آن که درست دریافت می کند. (ناظم الاطباء). ◄ آن که به خوبی می آراید و ترتیب می دهد. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تدبر شود.