متخوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متخوت . [ م ُ ت َ خ َوْ وِ ] (ع ص ) کم مال و اندک مایه . (آنندراج ). ◄ کاسته و کم شده . (ناظم الاطباء). ◄ کسی که وقت و بی وقت به عزم زیارت و ملاقات می آید. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تخوت شود.