متخلل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ خَ لِ) [ ع. ] (ص.) دارای سوراخها، فضاهای خالی و حفره ها؛ سوراخ سوراخ.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ خَ لِ) [ ع. ] (ص.) دارای سوراخها، فضاهای خالی و حفره ها؛ سوراخ سوراخ.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متخلل . [ م ُ ت َ خ َل ْ ل ِ ] (ع ص ) آن که خلال کند در دندان بعد طعام خوردن . (آنندراج ) کسی که پس از خوردن، خلال در دندان کند. (ناظم الاطباء). ◄ خلل انداز. (آنندراج ) (غیاث ). و رجوع به تخلل شود.