متخصر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متخصر. [ م ُ ت َ خ َص ْ ص ِ ] (ع ص ) دست بر تهیگاه نهنده و مخصرة بدست گیرنده . ◄ کسی که به شب نماز می خواند و چون مانده شود دست را بر تهیگاه می نهد. ج، متخصرون . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). فی الحدیث، المتخصرون یوم القیمة علی وجوههم النور؛ ای المصلون باللیل فاذا تعبوا وضعوا ایدیهم علی خواصرهم . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). و رجوع به تخصر شود.