متخبق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متخبق . [ م ُت َ خ َب ْ ب ِ ] (ع ص ) بلند گردنده و بلند. (آنندراج ).بلند و رفیع. (ناظم الاطباء). و رجوع به تخبق شود.