متحاجز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متحاجز. [ م ُ ت َ ج ِ ] (ع ص ) از یکدیگر باز شده در حرب . (آنندراج ). دو گروه از هم باز شده ٔ در حرب . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ آرزومند به مخالفت . (ناظم الاطباء) ◄ آن که متعرض می شود و یا مانعی می اندازد در راه دیگری . (ناظم الاطباء). و رجوع به تحاجز شود.