متحاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) یکدیگر را دوست گیرنده، دوست.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) یکدیگر را دوست گیرنده، دوست.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متحاب . [ م ُ ت َ حاب ب ] (ع ص ) یکدیگر را دوست گیرنده . (آنندراج ). دوست گرفته مر یکدیگر را. (ناظم الاطباء). و رجوع به تحاب شود.