متبارک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ رَ) [ ع. ] (اِفا.) پاک، منزه (خاص خدا).<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ رَ) [ ع. ] (اِفا.) پاک، منزه (خاص خدا).
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متبارک . [ م ُ ت َ رِ ](ع ص ) پاک و منزه و این صفت خاص است به خدا. (آنندراج ). منزه و این صفت خاص به خداست . (ناظم الاطباء). ◄ مرتفع. (ذیل اقرب الموارد). ◄ مقدس و پارسا و محترم . ◄ مشهور و نامدار. ◄ خجسته و سعادتمند. (ناظم الاطباء).