متباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متباد. [ م ُ ت َ بادد ] (ع ص ) آن که حریف و همتای خود را گیرد در حرب و غیر آن . (آنندراج ). کسی که در جنگ حریف و همتای خود را بگیرد. ◄ آن که بگیرد مثل هر چیز را. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متباد. [ م ُ ت َ بادد ] (ع ص ) آن که حریف و همتای خود را گیرد در حرب و غیر آن . (آنندراج ). کسی که در جنگ حریف و همتای خود را بگیرد. ◄ آن که بگیرد مثل هر چیز را. (ناظم الاطباء).