مبول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبول . [ م ُب ْ وِ ] (ع ص ) کمیزاننده . (از منتهی الارب ). مدر بول . (آنندراج ). مدر و بول آورنده . (ناظم الاطباء) (فرهنگ جانسون ).
مبول . [ م ِب ْ وَ ] (ع اِ) کمیزدان که در آن بول کنند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) ظرفی که در آن بول میگیرند. (ناظم الاطباء).
مبول . [ م ُ ب َوْ وِ ] (ع ص ) هر چیز که تحریک بول کند و مدر. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).