مبهی

مبهی . [ م ُ ] (ع ص ) خالی و معطل کننده خانه را. (از منتهی الارب ) (آنندراج ). خالی کننده و ویران گذارنده ٔ خانه . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). ◄ فارغ و تهی سازنده آوند را. (از منتهی الارب ) (آنندراج ). تهی کننده ٔ آوند. ◄ پاره کننده ٔ جامه و خیمه . ◄ معطل کننده ٔ اسبان و آسوده کننده آنها را از جنگ . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

مبهی . [ م ُ ب َهَْ هی ] (ع ص )فراخ سازنده خانه را. (آنندراج ). فراخ کننده ٔ خیمه وخانه . ◄ هر داروئی که بر قوت باه بیفزاید. (ناظم الاطباء). شهوت انگیز. باه انگیز. باه افزای .