مبهوظ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مبهوظ. [ م َ ] (ع ص ) گرانبار . (از منتهی الارب ). درمانده ازبار و گرانبار. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).