مبله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ لِ) [ فر. ] (ص.) جایی که در آن از مُبل استفاده شده باشد، شامل اثاثیه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ لِ) [ فر. ] (ص.) جایی که در آن از مُبل استفاده شده باشد، شامل اثاثیه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبله . [ م ُ ل ِ ] (فرانسوی، ص ) اطاق یا خانه ای که دارای مبل و اثاث زندگی باشد. (از لاروس ): این آپارتمان مبله اجاره داده خواهد شد. و رجوع به مبل شود.