مبغض
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ غَ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- دشمن داشته، مورد کینه. ۲- ناپسند داشته، مکروه ؛ ج. مبغضین.
(مُ غِ) (اِفا.) کینه ور، دشمن ؛ ج. مبغضین.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ غَ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- دشمن داشته، مورد کینه. ۲- ناپسند داشته، مکروه ؛ ج. مبغضین.
(مُ غِ) (اِفا.) کینه ور، دشمن ؛ ج. مبغضین.