فرهنگ لغت

مبطی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مبطی ٔ. [ م ُ طِءْ ] (ع ص ) دیر. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). ◄ سست و کاهل . (آنندراج ). سست و کاهل و تنبل . (ناظم الاطباء).

معنی مبطی | فرهنگ لغت