مبطون
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ) [ ع. ] (اِمف.)<BR>۱- کسی که به درد شکم مبتلی شود.<BR>۲- مبتلی به اسهال مزمن.<BR>۳- کسی که همواره از او باد و غایط خارج شود و به اندازة یک نماز فرصت و مهلت نداشته باشد، چنین شخص باید برای هر نماز یک وضو بگیرد.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ) [ ع. ] (اِمف.)<BR>۱- کسی که به درد شکم مبتلی شود.<BR>۲- مبتلی به اسهال مزمن.<BR>۳- کسی که همواره از او باد و غایط خارج شود و به اندازة یک نماز فرصت و مهلت نداشته باشد، چنین شخص باید برای هر نماز یک وضو بگیرد.<br>