مبطوش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مبطوش . [ م َ ] (ع ص ) به قوت و سختی گرفته شده . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). رجوع به بطش شود.