مبدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبدان . [ م ِ ] (ع ص ) ستوری که به اندک علف فربه شود. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ رجل مبدان مبطان ؛ سمین ضخم البطن . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبدان . [ م ِ ] (ع ص ) ستوری که به اندک علف فربه شود. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ رجل مبدان مبطان ؛ سمین ضخم البطن . (اقرب الموارد).