مبخوص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبخوص . [ م َ ] (ع ص ) مبخوص القدمین، مرد کم گوشت در پا. فی صفته صلی اﷲ علیه و آله : انه کان مبخوص العقبین ؛ ای قلیل لحمها. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ برکنده چشم . (از منتهی الارب ). و رجوع به «بخص » و مبخوس شود.