مبتکر

مبتکر. [ م ُ ت َ ک ِ ](ع ص ) آن که بامداد برخیزد. (آنندراج ). برخیزنده ٔ بامداد. ◄ آن که پگاه می آید. (ناظم الاطباء). ◄ آن که میوه ٔ اول رسیده خورد. (آنندراج ). خورنده ٔ نوبر میوه ها. (ناظم الاطباء). ◄ کسی که دررسد آغاز خطبه را. (آنندراج ). دررسنده آغاز خطبه را. ◄ رباینده ٔ بکارت دختر. (ناظم الاطباء). ◄ ابتکارکننده . نوآورنده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). آنکه چیز تازه پدید آرد.

مبتکر. [ م ُ ت َ ک َ ] (ع ص ) ابتکارشده . ابداع شده . نوآورده .