مبتسم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ س) [ ع. ] (اِفا.) تبسم کننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ س) [ ع. ] (اِفا.) تبسم کننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبتسم . [ م ُ ت َ س ِ ] (ع ص ) دندان سپیدکننده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (غیاث ). خندان لب . خنده ناک . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). تبسم کننده و زیر لب خنده کننده . (ناظم الاطباء). شکفتگی کننده . (آنندراج ) (غیاث ).