مباهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- مباهات کننده، فخر کننده.<BR>۲- مغرور.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ) [ ع. ] (ص.) ۱- مباهات کننده، فخر کننده. ۲- مغرور.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مباهی . [ م ُ ] (ع ص ) مباهات کننده و فخرکننده و نازکننده .(ناظم الاطباء). فخرکننده و نازنماینده . (آنندراج ). نازکننده و فخرکننده . مفتخر. سربلند. سرفراز. سرافراز. نازنده . فاخر. بالنده . آنکه تفاخر کند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ مغرور و خودستاینده . ◄ سرافراز کرده شده . (ناظم الاطباء).