مباغضت

(مُ غَ ضَ) [ ع. مباغضة ]<BR>۱- (مص ل.) دشمنی کردن با یکدیگر.<BR>۲- (اِمص.) دشمنی.<br>

(مُ غَ ضَ) [ ع. مباغضه ] ۱- (مص ل.) دشمنی کردن با یکدیگر. ۲- (اِمص.) دشمنی.

مباغضت . [ م ُ غ َ ض َ ] (ع اِمص ) (از مباغضة عربی ) مباغضة. دشمنی کردن بایکدیگر. تباغض . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : و سرائر ایشان به مباغضت و نفرت از او مایل گشت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). و رجوع به ماده ٔ بعد شود.