مبارا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبارا. [ م ُ ] (از ع، اِمص ) در اصل مبارات بود، به معنی بیزاری زوجین از یکدیگر. (غیاث ) (آنندراج ).مخفف مباراة عربی . (فرهنگ فارسی معین ) : گر دم خلع و مبارا میرود بد مبین ذکر بخارا میرود. مولوی . و رجوع به مبارات و مباراة شود.