مباثت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ ثَّ) [ ع. مباثة ] (مص م.)<BR>۱- سرّ خود را نزد کسی فاش کردن.<BR>۲- از کسی غم - خواری و اندوه گساری طلبیدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ ثَّ) [ ع. مباثه ] (مص م.) ۱- سرّ خود را نزد کسی فاش کردن. ۲- از کسی غم - خواری و اندوه گساری طلبیدن.