فرهنگ لغت

ماهن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ماهن . [ هَِ ] (ع ص ) خدمتگار و خادم . ج، مُهّان . (ناظم الاطباء). خدمتگار. (از اقرب الموارد). ◄ بنده ٔ خادم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). عبدو بنده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج، مُهّان، مُهَنَه و مؤنث آن، ماهنة. (از اقرب الموارد).

معنی ماهن | فرهنگ لغت