ماه پاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رِ) (ص مر.) زیبا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رِ) (ص مر.) زیبا.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماه پاره . [ رَ / رِ ] (ص مرکب، اِ مرکب )کنایه از صاحب جمال باشد. (انجمن آرا) (آنندراج ). ماه پار. مهپاره . زیبا و خوب رو همچون ماه : چنان دلتنگ شد آن ماه پاره که بر مه ریخت از نرگس ستاره . نظامی . او را به چشم پاک توان دید چون هلال هر دیده جای جلوه ٔ آن ماه پاره نیست . حافظ. و رجوع به ماه پار و مهپاره شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه