ماه منظر

ماه منظر. [ م َ ظَ ] (ص مرکب ) ماهرو. ماه چهر. ماه چهره . ماه دیدار : پریچهره بتی عیار و دلبر نگاری سروقد و ماه منظر. دقیقی . نکرد یاد من و یادگار داد مرا خیال آن صنم ماه منظر آتش و آب . مسعودسعد. با روی تو به لاله و ماهم نیاز نیست زانم چنین که لاله رخ و ماه منظری . ادیب صابر. و پسری ماه منظر، خورشیدپیکر، چون دُرّ یتیم از وی یتیم ماند. (سندبادنامه ص ١٤٩). کنیزکان ماه منظر و دختران زهره نظررا دید به یمین و یسار تخت ایستاده ... (مرزبان نامه ص ٢٤٨). و رجوع به ماه چهر و ماه دیدار شود. ◄ و گاه صفت روی باشد : ای روی ماه منظر تو نوبهار حسن خال و خط تو مرکز حسن و مدار حسن . حافظ.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

نام زنانه