ماه سرشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماه سرشت . [ س ِ رِ ] (ص مرکب ) ماه اندام . ماه طبع. که طبیعتی چون ماه دارد : با ما غمت ای فقاعی ماه سرشت هنگام وفا تخم جفاکاری کشت آن دل که فقاع از تو گشادی همه روز اکنون سخن وصل تو بر یخ بنوشت . مجیرالدین بیلقانی .