ماه جبین

ماه جبین . [ ج َ ] (ص مرکب ) کسی که پیشانی وی مانند ماه درخشان و تابان باشد. (ناظم الاطباء) : چون فلک هرکه برد سجده ٔ خاک در تو شود از خاصیت خاک درت ماه جبین . سلمان ساوجی . ◄ ازاسمای محبوب است . (آنندراج ). معشوق زیباروی : خورشید نماینده بتی، ماه جبینی کافوربناگوش مهی، مشک عذاری . سنائی .