ماندن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(دَ) [ په. ] ۱- (مص ل.) اقامت کردن. ۲- عقب افتادن. ۳- درمانده و ناتوان شدن. ۴- شبیه بودن، مانند بودن. ۵- تعجب کردن. ۶- شکیبیدن، صبر کردن. ۷- (مص م.) سپردن، واگذاردن. ۸- باقی گذاشتن، به جا گذاشتن.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

اقامت گزیدن، ماندگار شدن، مقیم شدن توقف کردن، درنگ کردن درجا زدن