مالوا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مالوا. [ ل َ ] (اِخ ) از ممالک ناحیه ٔ وسطای رود سند است که در تصرف ساسانیان بوده است . (ایران در زمان ساسانیان ص ١٥٨). بنقل بیرونی در التفهیم به عقیده ٔ هندوان مملکتی است در قبةالارض : و اما هندوان همی گویند که آنجا جایی است بلند، نام او لنک و آرامگاه دیو و پری است و بر آن خط که از لنک تا به کوه میرو کشد شهر اوزین است اندر مملکت مالوا و قلعه ٔ روهیتک و دشت تانیشر و ولایت جمن، آنگاه کوههای سردسیر با برفها که میان هندوستان اند و میان زمین ترک . (التفهیم صص ١٩٣ - ١٩٤).و رجوع به همین مأخذ (متن و حاشیه ) و تحقیق ماللهند ص ٨٢، ٩٣، ٩٩ و ١٥٣ و مالوه در همین لغت نامه شود.