ماطع

ماطع. [ طِ ] (ع ص ) به پیش دهان و به دندان پیشین خورنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ خالص . (از اقرب الموارد). - بیاض ماطع ناطع ؛ سفیدی خالص . (از اقرب الموارد). - هو ماطع ناطع؛ ای خالص . (ناظم الاطباء).