ماسوچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماسوچه . [ چ َ/ چ ِ ] (اِ) پرنده ای است مانند فاخته و قمری و او بیشتر در کنارهای طاقچه ها و میان کاسه ها و طبق تخم نهد و بچه برآرد. (برهان ) (از ناظم الاطباء). مرغی است مانند قمری که آن را موسیچه گویند. (آنندراج ) (فرهنگ رشیدی ). در اشتینگاس برابر کلمه ٔ ماسوچه، وودپیجن ذکر شده که آن را کبوتر جنگلی ترجمه کرده اند. (فرهنگ فارسی معین ) : باز چون دید که ماسوچه سخن خواهد کرد برزدش مدحت صاحب ز دهان اندر حین . مختاری غزنوی (از آنندراج ).